Onderwijs

Kersverse campusdichter voor UAntwerpen

Als eerste universiteit in Vlaanderen pakte de Universiteit Antwerpen twee jaar geleden uit met een campusdichter. Studente rechten en spoken word-dichteres Esohe Weyden neemt dit jaar de fakkel over van Zainab Noor El Hejazi. De campusdichter trakteert UAntwerpen maandelijks op een portie pakkende poëzie over het leven op en rond de universiteit.

In 2019 pakte UAntwerpen voor het eerste uit met een campusdichter, een taalkunstenaar die verbonden is aan de universiteit en maandelijks met een gedicht naar buiten komt. Doctoraatsstudente Zainab Noor El Hejazi beet de spits af en geeft nu de fakkel door aan Esohe Weyden. Haar doel? Beschrijven wat we allemaal met ons meedragen op en rond de universiteit.

De gedichten worden iedere maand op een andere manier verspreid en draaien telkens om een ander thema. De vorige campusdichter schreef een gedicht op de ramen van de bibliotheek, projecteerde op een gebouw en maakte een video. Ook Esohe wil gaan voor een originele aanpak. Verzen op een totebag of op laptopstickers lijken haar geweldig. Op die manier wil Esohe haar boodschappen kunnen delen op voorwerpen die studenten écht dagelijks gebruiken.

Studente rechten

Esohe Weyden is masterstudente rechten en is al van kleins af aan gebeten door poëzie en voordracht. Zo treedt ze al enkele jaren professioneel op als spoken word-dichteres: ze draagt literatuur voor, met de focus op performance in plaats van publicatie. “Natuurlijk is het performen in deze tijden niet vanzelfsprekend”, vertelt Esohe. “Al hoop ik in de toekomst wel te kunnen optreden op een van de evenementen van de universiteit.”

Voor Esohe is er een duidelijke link tussen haar studies en campusdichter zijn. “Taal neemt zowel bij poëzie als bij recht een prominente plaats in. Ik wil zelf advocate worden omdat ik erg geïntrigeerd ben door pleidooien. Net zoals in gedichten moet je ook hier nadenken over wat je gaat zeggen. Een goed pleidooi kan namelijk alles maken of breken”, klinkt het bij haar.

Met culturele projecten, zoals de campusdichter, wordt UAntwerpen een brede plaats voor verschillende vormen van expressie. Zowel academisch als artistiek, door ook dit tweede onderdeel een vaste plaats te geven binnen de universiteit. “In Nederland zijn campusdichters al jaren ingebed. Hoewel dit bij ons vrij nieuw is, doen we het erg goed. We zijn namelijk de eerste universiteit die deze trend volgt”, zegt Esohe.

Poëzie en corona

In deze moeilijke tijden is de aanwezigheid van poëzie volgens de dichteres van fundamenteel belang. Kunst en cultuur waren altijd al vanzelfsprekend. Wanneer we er nu minder toegang tot krijgen, snakken we er meer naar dan voordien. Esohe merkt zelf op dat meer mensen aan poëzie doen vandaag de dag. Het is een comfortabele manier om gevoelens zoals eenzaamheid te uiten.

(bericht UAntwerpen - foto Jonathan Ramael)